Włókniak twardy – epidemiologia

Włókniak twardy jest częstym schorzeniem skóry. Z praktyki klinicznej wynika, że wielu dorosłych ma przynajmniej jedną zmianę o tym charakterze. Włókniaki twarde częściej obserwuje się u kobiet niż u mężczyzn. Zmiany zwykle powstają u młodych dorosłych. Włókniaki twarde zwykle występują pojedynczo, a mnogość włókniaków obserwuje się w przebiegu niektórych chorób układowych oraz u pacjentów, którzy są nosicielami wirusa HIV lub chorują na AIDS.

Włókniak twardy – przyczyny i objawy choroby

Najczęściej za przyczynę powstawania zmian uważa się ukąszenia stawonogów oraz zapalenie mieszków włosowych.

Włókniak twardy jest łagodnym nowotworem skóry, którego charakterystycznym objawem jest obecność guzka, będącego procesem odczynowym, nie zaś typowym guzem. Wielkość zmiany zwykle nie przekracza 1 cm. Włókniaki twarde nie dają się wprowadzić uciskiem w głąb skóry, ale dają się przesuwać względem podłoża. Włókniak twardy może mieć barwę od czerwonej do brunatnej, a powierzchnia zmiany jest szorstka lub gładka. Przy ucisku skóry przylegającej włókniak twardy uwypukla się lub kurczy. Zmiany nie bolą, a niewielki świąd występuje wyjątkowo.

Diagnostyka różnicowa włókniaka twardego

Włókniaki twarde są mylone ze znamionami barwnikowymi przez pacjentów, a czasami nawet przez lekarzy nie będących dermatologami. Zmiany mogą również przypominać guza z komórek tucznych lub ziarniaka histiocytowego. Uraz lub nagły krwotok także wpływają na wątpliwości diagnostyczne w rozpoznaniu zmiany, bo wówczas włókniak twardy może zostać pomylony z czerniakiem. Małe zgrupowane grudki podobne są natomiast do zmian naczyniowych. Ostateczna i pewna diagnoza możliwa jest przy pomocy badania histopatologicznego.

Leczenie włókniaka twardego

Uważa się, że zmianę najlepiej pozostawić bez leczenia. Przede wszystkim z uwagi na to, że włókniak twardy nie ulega zezłośliwieniu, a zmiana nie zagraża życiu i zdrowiu pacjenta. Jeżeli decydujemy się na usunięcie zmiany, leczeniem z wyboru jest zabieg chirurgiczny. Należy pamiętać jednak, że włókniaki twarde powstają z reguły w miejscach o wzmożonym napięciu skóry, więc blizna po zabiegu może wyglądać gorzej od samej zmiany. Dlatetgo zmianę usuwa się jedynie na wyraźne żądanie pacjenta ze względów estetycznych. Chirurgiczne wycięcie wskazane jest jedynie w przypadku ostatniego stadium włókniaka twardego, którym jest włókniak stwardniały.