Włókniaki – charakterystyka

Włókniaki skóry występują w populacji bardzo często. Są to guzkowate twory, mogące występować na różnych obszarach ciała. Włókniaki są łagodnymi nowotworami skóry, rozwijającymi się z tkanki łącznej. Zmiany te nie mają tendencji do złośliwienia, zatem nie są groźne dla życia i zdrowia pacjenta. Włókniaki nie bolą i przeważnie nie swędzą. Dla części pacjentów stanowią problem estetyczny, występując na nosie, twarzy czy dekolcie. Z uwagi na strukturę guza, włókniaki dzielą się na włókniaki miękkie i włókniaki twarde.

Włókniaki miękkie

To miękkie, kuliste lub workowato zwisające guzy lub guzki, które uciskane palcem często dają się wprowadzić w głąb skóry.

Wyniki badań wskazują, że zwykle są to zmiany wrodzone, mogą również pojawić się u pacjentów w różnym wieku. Włókniaki miękkie mają tendencję do tworzenia skupisk. Mogą pojawić się w każdym miejscu na ciele, ale najczęstsze lokalizacje nowotworu to skóra na dekolcie pod pachami i piersiami, w pachwinach czy na powiekach, a ponadto na szyi i karku. Włókniaki miękkie występują u ludzi dorosłych i starszych kobiet, ale również u dzieci przed drugim rokiem życia – zwłaszcza u dziewczynek. Zmiany mogą pojawić się u osób w każdym wieku.

Włókniak miękki przybiera barwę skóry lub barwę ciemniejszą. Do włókniaków miękkich zalicza się włókniak starczy, włókniste grudki i guzki powstałe w wyniku wrodzonej włókniakowatości dziecięcej (mięśniakowłókniakowatość dziecięca).

Włókniaki twarde

Włókniak twardy nie jest typowym guzem, a procesem odczynowym włóknistym. Za najczęstsze przyczyny zmian uważa się ukąszenia stawonogów oraz zapalenie mieszków włosowych.

Włókniaki twarde nie dadzą się wprowadzić uciskiem w głąb skóry, ale dają się przesuwać względem jej struktury. Przeważnie występują pojedynczo, najczęściej na kończynach, a ich częstość występowania wzrasta wraz z wiekiem. Włókniak twardy może mieć barwę od czerwonej do brunatnej, a powierzchnia zmiany jest szorstka lub gładka. Ostatnim jego stadium jest włókniak stwardniały.

Leczenie włókniaków

Włókniaki wymagają leczenia jedynie ze wskazań kosmetycznych lub, gdy w wyniku urazu krwawią lub uległy zakażeniu. Wycięcie chirurgiczne zmiany (leczenie z wyboru w przypadku włókniaka twardego) wiąże się z pozostaniem blizny. Obecnie dostępne są mniej agresywne metody usuwania włókniaków miękkich, takie jak krioterapia, elektrochirurgia czy terapia laserem frakcyjnym CO2.