Włókniaki miękkie – charakterystyczne cechy

Kuliste lub workowato zwisające guzkowate zmiany, dające się wprowadzić w głąb skóry podczas ucisku palcami to włókniaki miękkie. Mogą one wyrastać bezpośrednio ze skóry, może też łączyć je ze skórą pasmo tkanki. Włókniaki miękkie najczęściej umiejscowione są na szyi i karku. Zmiany występują także na dekolcie, pod pachami, pod piersiami, w pachwinach czy na powiekach. Mogą pojawić się praktycznie w każdym miejscu na ciele. Wykwity te przyjmują barwę skóry lub ciemniejszą, nie swędzą i nie bolą. Przeważnie występują w skupiskach.

Włókniaki miękkie – przyczyny zmian

Zwykle włókniaki miękkie są zmianami wrodzonymi, ale mogą również wystąpić u pacjenta w każdym wieku. Zmiany diagnozuje się zarówno u dzieci poniżej drugiego roku życia oraz u osób dorosłych i starszych, przeważnie kobiet. Predysponowani do ich rozwoju są szczególnie pacjenci z cukrzycą, otyłością, nadciśnieniem tętniczym lub nieprawidłowym profilem lipidowym, co sprawia, że mogą być uważane za istotny marker rozwoju miażdżycy oraz chorób sercowo-naczyniowych.

Włókniak starczy

To jeden z rodzajów włókniaka miękkiego, charakteryzujący się w obrazie klinicznym zmianami o wielkości od kilku milimetrów do niekiedy nawet wielu centymetrów. Włókniak starczy występuje w postaci zarówno zmian pojedynczych, jak również mniejszych zmian mnogich. Zmiany liczne pojawiają się na szyi, w dołach pachwinowych, pachwinach, a u pacjentów ze znaczną otyłością także w okolicach podsutkowych. Zdarzają się przypadki występowania u jednego pacjenta zarówno zmian pojedynczych, jak i zmian mnogich. Włókniak starczy może współwystępować z rogowaceniem ciemnym. W ostatnim czasie obserwuje się związek włókniaka starczego z polipowatością przewodu pokarmowego, co jednak nie zostało potwierdzone danymi epidemiologicznymi.

Włókniste grudki

Ten rodzaj włókniaka miękkiego przyjmuje postać drobnych grudek, zlokalizowanych na czubku i skrzydełkach nosa. Od prawidłowej skóry odróżnia je zabarwienie oraz przeważnie kopulasty kształt. Etiopatogeneza zmian jest nieznana, mogą wystąpić także w każdym innym miejscu na twarzy.

Mięśniakowłókniakowatość dziecięca

To pojedyncze, czasem nieliczne guzki o barwie od bladej do czerwonej, występujące w skórze, tkance podskórnej, a niekiedy sięgające do mięśni. U chłopców obserwuje się zmiany pojedyncze, a u dziewczynek wieloogniskowe. Zmiany występują najczęściej na głowie i szyi. U dzieci zmiany wykrywalne są poniżej drugiego roku życia. Ten rodzaj włókniaków miękkich może występować również u dorosłych w formie zmian pojedynczych na kończynach górnych i dolnych.

Włókniak twardy

Guzkowata zmiana o wielkości przeważnie do 1 cm i barwie – zależnie od fazy rozwoju – od czerwonej do czarnej lub żółtej, występująca najczęściej na kończynach, to włókniak twardy. Nie jest on typowym guzem, lecz procesem odczynowym. Włókniaki twarde występują przeważnie pojedynczo, nie bolą, wyjątkowo zmianom towarzyszy lekki świąd. Przy ucisku skóry przylegającej, włókniak twardy uwypukla się lub kurczy. Włókniaki twarde częściej obserwuje się u kobiet niż u mężczyzn, a zmiany zwykle powstają u młodych dorosłych. Uważa się, że wielu ludzi ma przynajmniej jedną zmianę skórną będącą włókniakiem twardym.

Włókniak twardy – przyczyny choroby

Za najczęstszą przyczynę powstania uważa się ukąszenia stawonogów oraz zapalenie mieszków włosowych. Ponadto licznie występujące zmiany pojawiają się w przebiegu chorób układowych, zakażenia wirusem HIV czy AIDS.

Włókniaki a rak skóry

Włókniaki – zarówno miękkie, jak i twarde – są zmianami nowotworowymi, rozwijającymi się z tkanki łącznej. Są to jednak zmiany łagodne, nie mające tendencji do złośliwienia. Włókniaki nie stanowią zagrożenia dla życia i zdrowia. Bywają jednak problemem estetycznym i głównie z tego powodu, na życzenie pacjenta, bywają usuwane.